erasmus

Wybierz temat:

Tożsamość i uczestnictwo obywatelskie

Tożsamość i migracja

Tożsamość i szkoła

Tożsamość edukacyjna i zawodowa

Kształtowanie tożsamości a charakter

Tożsamość i dobrostan

Tożsamość osobista i społeczna

Tożsamość i uczestnictwo obywatelskie

Wywiad z Prof. Lyda Lannegrand-Willems i Dr. Cyrille Perchec

Jakie były główne pytania na jakie chcieliście odpowiedzieć w Waszych badaniach?

Lyda: Po pierwsze, zaczęliśmy od myśli, że młodzi ludzie chcą znaleźć swoje miejsce w społeczeństwie. Chcą również odpowiedzieć na pytanie kim są. Ale zastanawialiśmy się, jak definiowali to miejsce. Nasze główne pytania brzmiały: Jakie są różne formy uczestnictwa obywatelskiego młodzieży? I w jaki sposób te formy są związane z kształtowaną tożsamością?

Czytaj więcej... Jakie odpowiedzi odnaleźliście na te pytania?

Cyrille: Zidentyfikowaliśmy kilka form zaangażowania obywatelskiego. Część młodzieży wykazywała się silnym uczestnictwem obywatelskim, na różne formalne i nieformalne sposoby. Na przykład bycie członkiem partii, syndykatu lub organizacji politycznej jest sposobem bardzo formalnym; podczas gdy przynależność do grupy na Facebooku zajmującej się kwestiami politycznymi jest przykładem sposobu nieformalnego Ale niektórzy młodzi przeciwnie – byli wolni od politycznych i społecznych trosk. Zidentyfikowaliśmy także tzw. formę "czuwania", która charakteryzuje się zainteresowaniem kwestiami politycznymi i społecznymi, ale bez udziału. To jest taka forma „pomiędzy”. I tutaj szczególnie, nauczyciele, pracownicy społeczni i inni profesjonaliści pracujący z młodymi ludźmi odgrywają szczególną rolę w pobudzaniu osobistego rozwoju młodzieży. Kolejnym odkryciem było to, że niektórzy dorastający i młodzi dorośli charakteryzowali się pasywnością w zaangażowaniu obywatelskim, problemami z tożsamością osobistą i jednoczesnym odrzuceniem tożsamości społecznej. Np. młody człowiek mający problem z określeniem swojego miejsca w społeczeństwie i nie wiedzący kim jest, który także nie ma poczucia przynależności do żadnej grupy społecznej czy społeczności - taki profil stanowi czynnik ryzyka dla jednostki i dla społeczeństwa, na przykład w odniesieniu do marginalizacji młodzieży lub radykalizacji.

Co było dla Was najbardziej ciekawe/uważacie za najbardziej ekscytujące w Waszych badaniach?

Lyda: Ekscytującym było zidentyfikować kilka różnych sposobów, w jakie młodzi ludzie angażują się w polityczne i społeczne kwestie, a także sposoby, w jakie tworzą swoją tożsamość osobistą i społeczną. Z przyjemnością odkrywaliśmy i opisywaliśmy różnorodność zaangażowania obywatelskiego i politycznego młodzieży.

Czego młody człowiek może się dzięki nim nauczyć?

Lyda: Przede wszystkim, młodzi ludzie mogą się dowiedzieć, że nie istnieje tylko jedna droga angażowania się w społeczeństwo. Istnieje wiele sposobów, które rozwijają się w okresie dojrzewania i są powiązane z kształtowaniem własnej tożsamości.

Jak nauczyciel/osoba pracująca z młodzieżą może je zastosować w pracy z młodymi ludźmi?

Cyrille: Jeśli chodzi o nauczycieli i wychowawców młodzieży, zachęcamy ich do organizowania krytycznych dyskusji i debat z młodzieżą na bieżące gorące tematy. Powinni także promować uczestnictwo obywatelskie i działania społeczne młodzieży poprzez projekty wychodzące od młodych ludzi dla młodych ludzi. Te przykłady działań mogą usprawnić procesy poszukiwania tożsamości, a także sprzyjają integrującej tożsamości społecznej i wzmacniają zaangażowanie obywatelskie w swojej różnorodności ekspresji.

Ile osób brało udział, czy były jakieś nieoczekiwane momenty lub zaskakujące wyniki?

Lyda: Badania były przeprowadzone we Francji, bo jesteśmy francuskimi badaczami. Ponad 1200 francuskich uczniów w wieku 16-24 lata wzięło w nich udział. Zaskoczyła nas liczba respondentów i ich zainteresowanie tymi pytaniami. Jesteśmy więc gotowi kontynuować nasze dociekania, np. badając głębiej, dlaczego niektórzy młodzi ludzie są zaangażowani, a inni nie, kim są, jakie mogą być społeczne czynniki sprzyjające, a z drugiej strony, jakie bariery mogą postrzegać młodzi ludzie.

Cyrille: Ponieważ bardzo ważne jest, aby każdy odnalazł swoje miejsce w społeczeństwie.

Jakie są cztery główne słowa kluczowe odnośnie Waszych badań? (pomyślcie proszę raczej o słowach z języka codziennego niż akademickiego)

Lyda: Różnorodność młodzieży, oczywiście.

Cyrille: Uczestnictwo obywatelskie.

Lyda: I też tożsamość, i życie razem, tak!

Pokaż mniej

"How is Civic Engagement Related to Personal Identity and Social Identity in Late Adolescents and Emerging Adults? A Person- Oriented Approach"

Authors: Lyda Lannegrand-Willems, Basilie Chevrier, Cyrille Perchec, Alexia Carrizales

"Journal of Youth and Adolescence", Volume 47, Issue 4, April 2018.

Tożsamość i migracja

Wywiad z Dr. Rasa Erentaitė

Jakie są główne pytania, na które szukaliście odpowiedzi w waszych pytaniach?

W tych badaniach skupiliśmy się na młodych z mniejszości etnicznych i na tym, jak kształtują oni swoją tożsamość, do czego dążą w obszarze tożsamości, co jest dla nich najważniejsze. Ponieważ dotychczas mało było zintegrowanej wiedzy właśnie na temat młodych ludzi z mniejszości narodowych w Europie.

Czytaj więcej... Jakie odpowiedzi na te pytania znaleźliście?

Przygotowując przegląd literatury zaobserwowaliśmy, że można znaleźć poparcie twierdzenia, że młode osoby z mniejszości etnicznych w Europie mogą doświadczać bardziej intensywnego kryzysu tożsamości w porównaniu do ich rówieśników z większości narodowych. Oznacza to, że mogą kwestionować swoją przynależność kulturową, mogą kwestionować swoje relacje interpersonalne lub swoje wybory zawodowe bardziej intensywnie w porównaniu do młodych pochodzących z większości narodowych. Z drugiej strony, dotychczasowe badania nie dostarczają informacji, jakie są konsekwencje tak wzmożonej pracy nad tożsamością – czy przynosi ona mniej korzystne rezultaty tożsamościowe dla mniejszości narodowych lub czy może czyni ich bardziej elastycznymi, silniejszymi oraz stawia ich w korzystniejszej sytuacji w porównaniu do młodych z większości etnicznych. Część badań wspiera twierdzenie, że młodzi z mniejszości etnicznych mają mniej korzystne rezultaty, podczas gdy inne tego nie potwierdzają. W szczególności, badania, które ujawniły, że młodzi z mniejszości narodowych są bardzo zaangażowani w kształtowanie swojej tożsamości w roli agenta, bardzo kreatywnego agenta, i są zdolni do konstruowania hybrydowych tożsamości, wykorzystując elementy z różnych grup, różnych kontekstów oraz integrując to wszystko w swoich tożsamościach. Tak więc, wygląda na to, że taka hybrydowa tożsamość, może być czymś specyficznym dla młodych z mniejszości etnicznych oraz czyni ich w pewien sposób różnymi w porównaniu do osób z większości etnicznych.

Co było dla Was najbardziej ekscytujące w tych odkryciach?

To, co było dla mnie najbardziej interesujące, to fakt, że niektóre wyniki różnych badań na temat tego, jak młodzi z mniejszości etnicznych kształtują swoją tożsamość były ze sobą po prostu sprzeczne. I tak, na przykład, można zauważyć, że dla niektórych młodych silniejsze zaangażowanie w grupę etniczną, silniejsza tożsamość etniczna, może być związana z korzystnymi rezultatami, takimi jak wyższy dobrostan. Ale dla innych mniejszości etnicznych w innym kraju, budowanie ich tożsamości społecznej, wzmacnianie jej, może przynosić zupełnie odmienne rezultaty, i może wiązać się z niższym dobrostanem. Kiedy mierzymy się z tak niezgodnymi wynikami, ciężko jest zaproponować jakieś generalne wnioski, tak więc musimy po prostu powiedzieć: no dobrze, zależy to od kontekstu i potrzebujemy więcej badań.

• W jaki sposób będzie to użyteczne? Pomyśl o dwóch przykładach. Czy nauczyciele/osoby pracujące z młodzieżą mogą wykorzystać to do pracy z młodymi ludźmi?

Jest to ważne, aby ci, którzy pracują z młodzieżą w Europie, z młodymi z mniejszości etnicznych, brali pod uwagę to, że budowanie tożsamości przez młodych z mniejszości etnicznych może wymagać od nich dużo więcej zasobów i dużo więcej wysiłku niż ma to miejsce w przypadku młodych z większości etnicznych. Oznacza to więc, że ta kwestia nie powinna pozostawać niezauważoną i być może więcej zasobów powinno być dostarczanych dla młodych, żeby mogli szukać tego, kim są: żeby odnaleźli odpowiednie identyfikacje, odpowiadające im wartości i cele i tym podobne rzeczy. Tak więc osoby pracujące z młodzieżą naprawdę powinny wziąć to pod uwagę. Inną sprawą jest to, że naprawdę ciężko powiedzieć coś więcej na temat wniosków, ponieważ są one zróżnicowane. Oznacza to, że pracujący z młodzieżą powinni naprawdę wziąć pod uwagę jaki jest kontekst i uwarunkowania konkretnej grupy mniejszości narodowej, jaki jest kraj, jaka jest polityka kraju i jak dana grupa jest postrzegana w opinii publicznej, czy nie jest to grupa dyskryminowana. To wszystko może powodować istotne różnice przy rozważaniu, jakiego wsparcia potrzebuje młodzież w rozwoju tożsamości.

Czego mogą się nauczyć młodzi ludzie?

Przekaz dla młodzieży może być taki, że powinni oni naprawdę ufać sobie, swoim możliwościom do odnalezienia, co jest dla nich najlepsze w kwestii tożsamości. Widzimy na podstawie przykładów z badań, że młodzież potrafi być naprawdę kreatywna: potrafi budować hybrydowe tożsamości, umie wybierać to, co jest najwłaściwsze, co jest najważniejsze oraz co jest najbardziej korzystne dla nich w budowaniu własnej tożsamości. Tak więc naprawdę, nie krępuj się i eksploruj, nie tylko to co jest naprawdę blisko, tuż obok, ale też bardziej ogólne tożsamości, jak globalna, międzykulturowa, czy europejska tożsamość. I to wszystko naprawdę stanowi zasoby dla młodzieży w rozwoju ich tożsamości.

Informacje o przeprowadzaniu tych badań: jak wiele osób brało w nich udział, czy pojawiły się jakieś nieoczekiwane czy zaskakujące momenty, itp..

W tych badaniach nie zbieraliśmy nowych danych, szukaliśmy istniejących badań i wniosków z nich płynących i staraliśmy się odnaleźć jakieś rozeznanie, generalne wnioski oparte na wcześniejszych badaniach. Pracowaliśmy w zespole sześciu badaczy z trzech krajów. Było to oczywiście wyzwanie, ale też ogromna zaleta. Zaleta, ponieważ sześć umysłów umożliwia burzę mózgów, dostarcza spostrzeżeń, propozycj ogólnych, ciekawych pomysłów. Ale z drugiej strony, kiedy musisz połączyć pomysły, gdy masz za zadanie zintegrować te wyniki, staje się to bardzo trudne, żeby pracować w różnych krajach w zespole sześciu badaczy. Tak więc, dla mnie była to naprawdę nowość i pierwsze doświadczenie tego typu pracy, a ostatnia cześć, związana z integracją myśli i pomysłów była naprawdę wymagająca.

Gdyby wasze badania były instrumentem medycznym – co by to było?

Powiedziałabym, że te badania przypominają nie tyle narzędzie, ale może bardziej procedurę badania medycznego: kiedy pobierasz różne próbki przy użyciu różnych narzędzi i próbujesz postawić ogólną diagnozę lub ogólną ocenę stanu ciała. W tym przypadku – badanym ciałem jest tożsamość młodych z mniejszości etnicznych. Jakie są cztery słowa kluczowe związane z waszymi badaniami?

Mniejszości narodowe, Europa, młodość, tożsamość.

Pokaż mniej

"Identity Among Ethnic Minority Youth In Europe"

Authors: Rasa Erentaite, Lyda Lannegrand-Willems,Oana Negru-Subritica, Rimantas Vosylis, Jolanta Sondaitė, Saulė Raižienė

"European Psychologist"

Tożsamość i szkoła

Wywiad z Dr. Ingrida Gabrialavičiūtė i Dr. Rimantas Vosylis

Jakie były główne pytania, na które odpowiadaliście w Waszych badaniach?

Rimantas: Główne pytanie w naszych badaniach dotyczyło zbadania, jak doświadczenia szkolne, a w szczególności to, jak młody człowiek czuje się w szkole i jakie ma wobec niej odczucia, jest związane ze sposobem, w jaki konstruuje on poczucie siebie, czyli swoją tożsamość.

Ingrida: Chcieliśmy również dowiedzieć się czy badane zależności są obustronne. Oznacza to, że próbowaliśmy dowiedzieć się, jak doświadczenia szkolne mogą wpływać na proces konstruowania tożsamości; ale jest też możliwe, że to, jak młodzi ludzie konstruują swoje tożsamości może wpływać na to, jak postrzegają szkołę i jak się w tej szkole czują.

Czytaj więcej... Jakie odpowiedzi znaleźliście na te pytania?

Rimantas: Główne odkrycie naszych badań dotyczyło tego, że właściwie to doświadczenia szkolne wpływają na sposób, w jaki młodzi ludzie konstruują swoje tożsamości, a nie odwrotnie.

Ingrida: Dwa typy doświadczeń szkolnych: zaangażowanie szkolne – czyli faktyczne uczestnictwo w aktywnościach szkolnych, a także wypalenie szkolne – czyli emocjonalne wycofanie ze szkoły, poczucie wyczerpania, były powiązane w różny sposób z procesami konstruowania tożsamości.

Rimantas: Zatem te dwa rodzaje doświadczeń szkolnych były w różny sposób powiązane z trzema stylami tożsamości. Zaangażowanie szkolne, które jest aktywnym uczestnictwem w zajęciach szkolnych, wiązało się głównie z najbardziej adaptacyjnym sposobem radzenia sobie z pytaniami tożsamościowymi, czyli informacyjnym stylem tożsamości. Wypalenie szkolne z kolei było związane z dwiema pozostałymi strategiami, którymi są: unikanie pytań tożsamościowych w ogóle oraz styl normatywny tożsamości, który jest odzwierciedlony poleganiem na opiniach ważnych osób na temat samego siebie.

Co było dla Was najbardziej ciekawe/najbardziej ekscytujące w Waszych badaniach?

Rimantas: Myślę, że to, co jest zawsze najbardziej ekscytującą i interesującą częścią procesu badawczego to opracowywanie hipotez przed przeprowadzeniem badań oraz to, kiedy przeprowadzasz badania empiryczne i znajdujesz dowody potwierdzające twoje hipotezy. To jest część badań, która zawsze jest dla nas najbardziej ekscytująca.

Ingrida: To, że próbowaliśmy powiązać takie aspekty doświadczeń szkolnych, które nie były wcześniej ze sobą wiązane. Chcieliśmy sprawdzić, jak zaangażowanie w szkołę i wyczerpanie szkołą były powiązane z procesami konstruowania tożsamości i znaleźliśmy potwierdzenie tych powiązań. To było naprawdę interesujące dla nas jako badaczy.

• W jaki sposób to może być użyteczne. Pomyślcie o dwóch przykładach. Czego młody człowiek może dowiedzieć się/nauczyć z Waszych badań?

Ingrida: Nasze badania mogą być użyteczne dla młodych ludzi, ponieważ przypominają, że robienie tego, o co prosi się w szkole może być całkiem korzystne: uczestnictwo w zajęciach szkolnych, przykładanie uwagi do tego, co mówią nauczyciele, wykonywanie poleconych zadań. Nie tylko pomaga to otrzymywać lepsze stopnie, ale również pomaga rozwijać się jako osoba.

Jak nauczyciele czy osoby pracujące z młodzieżą mogą zastosować wyniki Waszych badań w pracy z młodymi ludźmi?

Ingrida: Nasze badania mogą być również użyteczne dla praktyków pracujących w szkołach oraz dla nauczycieli, ponieważ podnoszą ich świadomość na oznaki uczestnictwa młodych ludzi, a także na oznaki wyczerpania szkolnego.

Jak wiele osób brało w nich udział? Czy pojawiły się jakieś nieoczekiwane czy zaskakujące momenty?

Ingrida: To były dość długie badania. Cały program badawczy trwał trzy lata, badaliśmy uczniów z siedmiu szkół z różnych części Litwy. Spotkaliśmy się z uczniami trzy razy – raz w każdym roku szkolnym. Zadawaliśmy im co roku te same pytania. Cały proces wymagał od nas wiele wysiłku i wiele czasu. Musieliśmy nawiązać bardzo dobre kontakty z uczniami. Staraliśmy się motywować ich żeby odpowiadali na wciąż te same pytania, co czasem wydawało się im się nużące – ale szczęśliwie nam się udało!

Jeśli Wasze badania byłyby przyrządem medycznym – czym by wtedy były?

Rimantas: Myślę, że jako instrument medyczny są one najbliżej chirurgicznego skalpela, dlatego że są bardzo precyzyjne, ja tak to widzę. Nasze badania miały charakter jakościowy i longitudinalny, co oznacza również, że zebraliśmy raczej reprezentatywną grupę adolescentów z Litwy i użyliśmy bardzo rzetelnych narzędzi do pomiaru ich doświadczeń, informacyjnego stylu tożsamości i wreszcie, przeprowadziliśmy dość skomplikowane analizy statystyczne, co zaowocowało naprawdę precyzyjną oceną badanych zależności. Dlatego dla mnie nasze badania przypominają skalpel chirurga.

Jakie są 4 główne słowa kluczowe opisujące Wasze badania?

Rimantas: Główne słowo opisujące te badania według mnie to: kim jestem i jak rozwijam poczucie tego kim jestem…

Ingrida : ...oraz co robię w szkolę i jak się tam czuję.

Pokaż mniej

"How does School Experience Relate to Adolescent Identity Formation Over Time? Cross-Lagged Associations between School Engagement, School Burnout and Identity Processing Styles"

Authors: Rasa Erentaitė, Rimantas Vosylis, Ingrida Gabrialavičiūtė, Saulė Raižienė

"Journal of Youth and Adolescence", Volume 47, Issue 4, April 2018.

Tożsamość edukacyjna i zawodowa

Wywiad z Dr. Oana Negru-Subtirica

Jakie pytania zadaliście w swoich badaniach?

Mówi się, że jeśli lubisz szkołę, to będziesz też lubić pracę. Tak się mówi, ale właściwie wiemy bardzo niewiele o tym powiedzeniu w okresie dorastania, kiedy to praca jest bardzo, ale to bardzo odległym wymiarem życia dorastającego człowieka. W tych badaniach chcieliśmy więc zobaczyć, jak edukacja i praca są powiązane poprzez tożsamość.

Czytaj więcej... Jakie odpowiedzi odnaleźliście na te pytania?

Przez cały rok szkolny silne zobowiązania edukacyjne - niektórzy uczniowie będący bardzo zaangażowani w swoją edukację - wspierały i wzmacniały silne zobowiązania zawodowe lub wybory dotyczące obszarów przyszłej pracy. Oznacza to na przykład, że uczeń, który był bardzo zaangażowany w swoją edukację, stał się również, w miarę upływu czasu, bardzo zaangażowany w wybór przyszłej pracy. Jest to niezwykle ważne, ponieważ oznacza to, że uczniowie, którzy nadali sens swojemu wykształceniu, odnaleźli również więcej sensu w swojej przyszłej pracy lub swoim zawodzie. Kolejnym ważnym odkryciem była elastyczność zawodowa, co oznacza utrzymywanie różnych opcji otwartych - lubisz jedną pracę, na przykład chcesz zostać stolarzem, ale masz też na uwadze, że możesz zostać programistą lub lekarzem - ta elastyczność zawodowa pomaga wzmocnić zobowiązania edukacyjne. Dzięki temu możesz stać się szczęśliwszym, bardziej zaangażowanym w swoją edukację. Oznacza to, że ten rodzaj elastyczności, który faktycznie przygotowuje Cię do tego mocno niestabilnego obszaru pracy, bardzo pomaga wzmocnić zaangażowanie w edukację.

Co było dla Was najbardziej ekscytujące w tych odkryciach?

We współczesnym świecie zawsze mówi się, że rezygnowanie ze swoich celów jest złe, sprawia, że jesteś niezdecydowany i nie wygląda dobrze. Czasam nawet mówią, że jesteś przegranym, jeśli zrezygnujesz ze swoich celów. Dowiedzieliśmy się jednak, że faktyczne zrezygnowanie ze swoich celów jest czymś dobrym. Ta elastyczność zawodowa, o której mówiłam: fakt, że nie koncentrujesz się tylko na jednym kierunku, ale otwierasz się na wiele opcji, jest w rzeczywistości dobrym wymiarem porzucenia swoich celów. Ponieważ oznacza to, że rozważasz więcej niż jeden cel, a to sprawia, że jesteś bardziej dostosowany do edukacji, a także do przyszłej pracy. Utrzymywanie aktywnej większej liczby możliwości i gotowość do ponownego rozważenia niektórych z nich jest dobrym wymiarem porzucenia celów.

Czego młody człowiek I profesjonalista mogą się z tego nauczyć?

Myślę, że młodzi ludzie – tacy jak Ty czy ja – zawsze się zastanawiają: dlaczego zostaję w szkole? Dlaczego uczę się tego, czego się uczę? Dzięki tym badaniom można zrozumieć, że bycie zaangażowanym w szkole i trzymanie się swojej edukacji faktycznie pomaga dowiedzieć się więcej o tym, co chcesz zrobić ze swoją przyszłą pracą. Że szkoła ma odległy cel, który jest większy i który koniec końców może przynieść ci dużo więcej szczęścia. Z punktu widzenia profesjonalisty, czy to nauczyciela czy doradcy, widzisz, że możesz pomóc uczniom na dwóch poziomach, po to, aby stali się bardziej zaangażowani w swoją edukację albo pracę. Edukacja i zawód są ze sobą ściśle powiązane, a przyglądając się sposobowi, w który dorastający – i analizującąc sposób, w jaki dorastający angażują się, badają lub ponownie rozważają cele edukacyjne lub zawodowe - możesz skorzystać z jednego z nich, aby pomóc im w trakcie doradztwa zawodowego lub podczas zajęć.

W jaki sposób wdrożyliście badania?

W badaniach wzięło udział ponad 1000 dorastających, 2 badaczy i 10 pomocników badacza. Po tym, jak młodzież wypełniała kwestionariusze 3 razy w ciągu roku szkolnego, bardzo interesujące było dla nas, że zaczęli bardziej zastanawiać się nad swoją edukacją i karierą. A ponieważ pod koniec programu oferowaliśmy również możliwość udziału w warsztatach samorozwojowych, z chęcią myśleli więcej o tym, co oznacza ich wykształcenie i kariera poza zajęciami szkolnymi.

Czy mogłaby Pani opisać Wasze badania w czterech słowach?

Edukacja, kariera, lata nastoletnie.

Pokaż mniej

"Reciprocal Associations between Educational Identity and Vocational Identity in Adolescence: A Three-wave Longitudinal Investigation"

Authors: Oana Negru-Subtirica, Eleonora Ioana Pop

"Journal of Youth and Adolescence", Volume 47, Issue 4, April 2018.

Kształtowanie tożsamości a charakter

Wywiad z Ewą Topolewską-Siedzik

Jakie były główne pytania, na które chcieliście odpowiedzieć w swoich badaniach?

Jak młodzi ludzie w wieku 13 i 16 lat szukają odpowiedzi na pytanie kim są w naszym świecie? Czy się różnią, czy robią te same rzeczy? I jaka jest rola ich charakteru w tym procesie? Można powiedzieć, że osobowość pełni ważną rolę w tym, jak ludzie się zachowują. Przeprowadziliśmy badania podłużne, co oznacza, że badaliśmy tych samych ludzi pięć razy w okresie 1,5 roku. Chcieliśmy dowiedzieć się jak cechy osobowości wpływają na kształtowanie się tożsamości w dwóch grupach: młodszych i starszych nastolatków.

Czytaj więcej... Jakie odpowiedzi na te pytania znaleźliście?

Młodzi ludzie wraz z wiekiem coraz intensywniej szukają tego, kim są. Dodatkowo możemy powiedzieć, że starsi szukają więcej i w bardziej aktywny sposób. Co więcej, sposób, w jaki poszukują jest związany z ich charakterem. Co to oznacza? Możemy powiedzieć, że są dwie siły w naszej osobowości. Pierwsza jest związana ze wzrostem, ze sposobom, na przykład, w jaki chcemy dowiedzieć się czegoś więcej, niż jesteśmy naprawdę teraz. Druga siła, z kolei, jest związana z potrzebą tego, że chcemy utrzymać dokładnie to samo we wszystkich naszych zachowaniach. Te dwie siły wpływają na sposób, w jaki młodzi ludzie szukają odpowiedzi na pytanie kim jestem lub kim chcę być w przyszłości. Jednak co istotne, pierwsza siła w osobowości – plastyczność, która jest związana ze wzrostem, wpływa również na przebieg eksploracji i na przebieg kształtowania tożsamości, ale tylko wśród młodszych nastolatków, czyli około 13-14-15 roku życia i później, wśród starszych nastolatków to już nie działa.

Co okazało się najbardziej ekscytujące w waszych badaniach?

Najważniejszą i najbardziej ekscytującą rzeczą jest to, że młodsi i starsi nastolatkowie naprawdę różnią się w sposobie, w jaki angażują się w kwestie związane z tożsamością. I co jeszcze istotne, osobowość pełni zupełnie inną rolę na początku i w środku okresu adolescencji. Nie możemy patrzeć na młodość jak na jednolity okres. Młodsi i starsi nastolatkowie zachowują się inaczej.

Jak wiele osób brało w nich udział? Czy pojawiły się jakieś nieoczekiwane czy zaskakujące moment?

W naszych badaniach uczestniczyło blisko 2000 nastolatków z Polski. Odwiedziliśmy ich pięciokrotnie w szkołach. To znaczy, czasami jest ciężko odpowiadać na te same pytania pięć razu. Dlatego wcześniej przygotowaliśmy specjalne prezenty: warsztaty oraz książkę, która jest dedykowana tylko dla nastolatków, którzy uczestniczyli w naszym projekcie. Jej tytuł brzmi „Moja droga – kim jestem i jakie są moje mocne strony”.

Gdyby wasze badania były instrumentem medycznym – jakim narzędziem by były?

Myślę, że RTG lub może nawet rezonans magnetyczny. Dlaczego? Ponieważ staramy się uchwycić te rzeczy, które trudno zobaczyć w codziennym życiu, jak na przykład związki pomiędzy tożsamością a osobowością młodych ludzi.

Jakie są cztery słowa kluczowe dotyczące tych badań?

Różnice pomiędzy młodszymi i starszymi nastolatkami.

W jaki sposób te badania mogą być użyteczne? Czego może się młody człowiek z nich nauczyć?

To jest normalne, że czasami nie wiesz, czego chcesz i kim naprawdę jesteś. Wciąż masz dużo czasu, żeby odnaleźć swoje preferencje. Wszyscy różnimy się w potrzebie bycia otwartym na innych ludzi i środowisko, tak jak w potrzebie ochrony naszych celów, poglądów i strategii działania. Oznacza to, że nasza osobowość - to, jacy jesteśmy wpływa na intensywność procesu kształtowania tożsamości, czyli nie musimy robić dokładnie tego, co robią inni, możesz podążać za swoimi preferencjami tak długo, dopóki nie ranisz innych ludzi. To normalne, że młodzi ludzie w wieku 13-15 lat i starsi w wieku 16-18 lat, różnią się w zaangażowaniu w poszukiwanie odpowiedzi, a w okresie adolescencji ta potrzeba wzrasta.

W jaki sposób nauczyciel lub osoba pracująca z młodzieżą może wykorzystać wyniki badań w pracy z młodymi ludźmi?

Jako dorośli powinniśmy pamiętać, że ludzie są różni i w konsekwencji jest to niemożliwe, żeby znaleźć jeden właściwy sposób kształtowania tożsamości przez młodych ludzi. Tak więc właściwym rozwiązaniem jest to, że młodzi ludzie powinni dążyć do tego, żeby być odpowiedzialnym i świadomym swoich preferencji. Jest to szczególnie ważne, kiedy zdamy sobie sprawę, że charakter, czyli osobowość, wpływa na wszystkie nasze zachowania, również te związane z kształtowaniem tożsamości.

Pokaż mniej

"Trajectories of Identity Formation Modes and Their Personality Context in Adolescence"

Authors: Ewa Topolewska-Siedzik, Jan Cieciuch

"Journal of Youth and Adolescence", Volume 47, Issue 4, April 2018.

Tożsamość i dobrostan

Wywiad z Dominiką Karaś

Jakie pytania postawiliście w Waszych badaniach?

Nasze badania miały na celu odpowiedź na pytanie, w jaki sposób kształtowanie się tożsamości w różnych sferach życia przyczynia się do odczuwania dobrostanu i które sfery są kluczowe dla wzmacniania dobrostanu młodych ludzi. Tożsamość rozumiemy jako odpowiedź na pytanie „Kim jestem?“ w sferach życia ważnych dla młodych dorosłych. Poszukiwanie odpowiedzi na to pytanie związane jest z eksploracją różnych życiowych alternatyw, możliwości i zaangażowaniem się w niektóre z nich.
Sfery życia, które uwzględniliśmy w naszych badaniach, to: cechy osobowości, światopogląd, zainteresowania i pasje, doświadczenia życiowe, plany na przyszłość i relacje z innymi ludźmi.

Czytaj więcej... Jakie były odpowiedzi na te pytania?

Okazało się, że spośród trzech procesów tożsamościowych, dwa w szczególny sposób przyczyniały się dobrostanu w większości badanych przez nas sfer życia. Te procesy to były zaangażowanie tożsamościowe (czyli decyzje podjęte w sferze istotnej dla tożsamości) oraz poszukiwanie głębokie (które rozumiemy jako zbieranie informacji o istniejących zaangażowaniach). Trzeci proces tożsamościowy, rewizja zaangażowania (definiowana jako wątpliwości dotyczące bieżących tożsamościowych wyborów), obniżał dobrostan. Jednakże, te relacje nie były obecne we wszystkich badanych sferach.

Które wyniki były dla Was najbardziej interesujące?

Najbardziej ekscytujące i zaskakujące było to, że sfery życia różniły się pod względem relacji pomiędzy tożsamością i dobrostanem.
A najbardziej istotna dla dobrostanu młodych ludzi była domena cech osobowości, co oznacza, że posiadanie silnych i względnie stabilnych odpowiedzi na pytanie „jakie są moje kluczowe cechy osobowości? Które elementy mojej osobowości są najważniejsze dla odpowedzi na pytanie kim jestem?“ jest powiązane z dobrym samopoczuciem w życiu.

Czego młodzi ludzie i profesjonaliści mogą dowiedzieć się z tych badań?

Myślę, że zarówno młodzi ludzie, jak również nauczyciele czy inni praktycy pracujący z młodzieżą mogą dowiedzieć się z naszych badań, że poszukiwania tożsamościowe są niezwykle istotne dla dobrego samopoczucia w życiu.
Wiedza o tym, kim jestem w różnych sferach życia dostarcza mi poczucia dobrostanu, poczucia szczęścia, więc promowanie i wzmacnianie rozwoju tożsamości w szkole jest niezwykle istotne dla rozwoju młodzieży.

W jaki sposób przeprowadzaliście Wasze badania?

Zbadaliśmy ponad 1300 młodych osób. Niektórzy wypełnili kwestionariusze online, a niektórzy wypełnili je używając standardowych papierowych kwestionariuszy.
Skontaktowaliśmy sie z nimi w różnych miejscach, jak uniwersytety, miejsca pracy, grupy dyskusyjne, strony internetowe, itp. Jak również, użyliśmy rzetelnych narzędzi psychologicznych służących do pomiaru procesów tożsamościowych i dobrostanu.

Jeśli Wasze badania byłyby przyrządem medycznym, to czym by były?

Możlę, że mogła by to być tomografia komputerowa, ponieważ próbowaliśmy uzyskać pełny, kompletny obraz badanych zależności i próbowaliśmy uchwycić całą różnorodność sfer życia ważnych dla modych ludzi i ich tożsamości.

Czy możesz opisać Wasze badania w czterech słowach?

Myślę, że cztery słowa najważniejsze dla naszych badań to: oczywiście tożsamość, dobrostan i, jak sądzę, zaangażowanie tożsamościowe i poszukiwanie tożsamościowe.

Pokaż mniej

"The relationship between identity processes and well-being in various life domains"

Authors: Dominika Karaś, Jan Cieciuch

"Journal of Youth and Adolescence", Volume 47, Issue 4, April 2018.

Tożsamość osobista i społeczna

Wywiad z Dr. Flavia Albarello

Jakie jest Wasze pytanie badawcze?

Nasze badania dotyczyły wyborów młodych ludzi w sferze edukacyjnej i sferze relacji, a także ich identyfikacji z grupą kolegów z klasy oraz z grupą najlepszych przyjaciół.

Czytaj więcej... Wyniki..?

Kilka wyników było szczególnie interesujących, a w szczególności fakt, że stopień, w jakim młoda osoba jest zadowolona ze swoich relacji z rówieśnikami, wpływał na wysiłek, jaki wkładała ona w swoje wybory edukacyjne, a stopień, w jakim była ona zadowolona ze swoich relacji z przyjaciółmi, wpływał na wysiłek, jaki wkładała ona w te relacje.

Najbardziej ekscytujący wynik?

Najbardziej ekscytującym odkryciem było to, że identyfikacja z kolegami z klasy oraz z przyjaciółmi wpływała na indywidualne wybory osobiste w sferze edukacyjnej i sferze osobistej, co oznacza, że jeśli wiemy, że młoda osoba jest szczęśliwa w swojej klasie i jest zaangażowana w relacje z rówieśnikami z tej klasy oraz w relacje z przyjaciółmi, tym bardziej ta osoba jest usatysfakcjonowana i zaangażowana w naukę i w ważne relacje z bliskimi przyjaciółmi.

Czego nauczyciele i młodzi ludzie mogą się z tych badań dowiedzieć?

Badania te mogą pokazać nauczycielom, że im bardziej będą w stanie budować dobry klimat w klasie i sprawiać, żeby młodzi ludzie identyfikowali się z innymi uczniami z klasy jako całością, tym bardziej uczniowie będą odnosić sukcesy w swojej karierze edukacyjnej i angażować sie w to, czego się uczą. Poza tym młodzi ludzie mogą zrozumieć, że im bardziej sa oni w stanie tworzyć pozytywne relacje z innymi, z przyjaciółmi, tym bardziej efektywnie będą w stanie radzić sobie z relacjami z przyjacielem lub partnerem w przyszłości. Zatem dobre relacje z innymi oraz identyfikacja z przyjaciółmi może być dla nich bardzo przydatna w przyszłości.

Szczegóły dotyczące przeprowadzenia badań?

Badania przeprowadzaliśmy podczas całego roku szkolnego. Uczestnicy mieli za zadanie wypełnić ten sam kwestionariusz trzykrotnie z trzymiesięcznym odstępem pomiędzy każdym badaniem. Najpierw otrzymaliśmy zgodę od uczestników oraz oczywiście od ich rodziców. Najbardziej interesujące jest to, że uczestnicy byli bardzo szczęśliwi, mogąc uczestniczyć w badaniach dotyczących siebie samych i swojej tożsamości osobistej, byli chętni aby zrozumieć siebie samych, a także byli bardzo otwarci wobec nas i osobistych pytań, a wyniki pod tym względem były bardzo interesujące. Jakie narzędzie albo przyrząd medyczny?

Myślę, że nasze badania można zdefiniować, jako kroplę witamin dla młodych ludzi, aby pomóc im wzmocnić ich relacje z innymi w szkole, relacje z przyjaciółmi oraz żeby sprawić, że poczują się lepiej w tym środowisku.

Słowa kluczowe.

Kluczowe słowa dla tych badań to: młodzież, tożsamość osobista – która jest sposobem, w jaki definiujemy samych siebie, decydujemy, kim chcemy być: nauczycielem, uczniem, matką, chirurgiem; tożsamość społeczna – odnosząca się do ważności, którą ma grupa, do której należę, dla mojego życia i moich relacji z innymi ludźmi; badania podłużne, co odnosi się do metody, której użyliśmy aby zbadać rozwój tożsamości osobistej i społecznej.

Pokaż mniej

"I and Us: A Longitudinal Study on the Interplay of Personal and Social Identity in Adolescence"

Authors: Flavia Albarello, Elisabetta Crocetti, Monica Rubini

"Journal of Youth and Adolescence", Volume 47, Issue 4, April 2018.

Back to top
These materials were produced within the framework of the INSIDE Project. The project has been funded with support from the European Commision. Publications and products reflect only the views of the authors, and the Commission cannot be held responsible for any use which may be made of the information contained therein.